O autorze
Stowarzyszenie ma na celu szerzenie praktycznej wiedzy prawnej z różnych dziedzin prawa oraz systemu prawnego obowiązującego w Polsce. Niewielka świadomość prawna obywateli naraża liczną część społeczeństwa na niezrozumienie prawa oraz w konsekwencji szeroko rozumiane konflikty z prawem.

WCDP w sposób szczególny nakierowane jest również na zwiększanie kwalifikacji oraz umiejętności praktycznych studentów oraz absolwentów prawa. Zgodnie z sentencją: „Alter alterum docet”.

Więcej na WCDP.pl

Umowa zawarcia partnerstwa - „prawie” akt małżeństwa czy po prostu zwykła umowa cywilno – prawna?

Ostatnimi czasy wiele informacji w prasie oraz na portalach społecznościowych pojawiło się odnośnie homoseksualnej pary, która zdecydowała się opieczętować swoją miłość poprzez podpisanie umowy zawarcia partnerstwa. Ten rodzaj umowy pozwala w pewien sposób sformalizować związek dwojga ludzi. Co prawda, podpisanie takiej umowy nie stoi na równi z zawarciem związku małżeńskiego ani związku partnerskiego, ale niewątpliwie daje wiele uprawnień, które mogą ułatwić życie osobom będącym ze sobą w bliskiej relacji.

Umowa zawarcia partnerstwa stanowi dowód istnienia więzi emocjonalno – majątkowej, a zatem sytuacja prawna partnerów w pewnych kwestiach staje się podobna do sytuacji prawnej konkubentów np. w kwestii najmu. Zgodnie bowiem z podjętą uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 28.11.2012 r. (III CZP 65/12) „wobec braku w art. 691 k.c. obostrzenia pojęcia „wspólne pożycie” przydawką „małżeńskie”, a więc wobec oczywistego zerwania powiązania tego pojęcia z wzorcem pożycia w małżeństwie, przepis art. 691 k.c. ma zastosowanie nie tylko do związków heteroseksualnych niepołączonych węzłem małżeńskim, ale także do związków homoseksualnych, w których tworzą się te same więzi jak między konkubentami. Nie ma przekonujących racji jurydycznych a także argumentów socjologicznych lub psychologicznych, przemawiających za różnicowaniem – na płaszczyźnie prawnej – skutków wynikających ze wspólnego pożycia hetero – i homoseksualnego; przeciwnie więzi emocjonalnej , fizyczne i gospodarcze powstające w ramach takiego pożycia są tożsame i mogą tworzyć równie mocna spójnię”.



Umowa zawarcia partnerstwa nie zmienia stanu cywilnego, a zatem nie nakłada prawnie na partnerów żadnych obowiązków. Jednakże strony samodzielnie mogą zadecydować o tym, jakie chcą realizować obowiązki i zobowiązania w ramach swojego partnerstwa. Może pojawić się w niej zapis przyrzeczenia wierności oraz niewstępowania w związek małżeński ani w związek z inną osobą.

Umowa może być podparta aktami notarialnymi pomagającymi egzekwować zawarte w umowie postanowieniach. Ważne w związku z tym jest pełnomocnictwo do dokonywania różnych czynności prawnych. Partner (mocodawca) może udzielić pełnomocnictwa drugiemu partnerowi m. in. do:
• zarządu majątkiem partnera, w tym do zbywania składników jego majątku;
• nabywania w imieniu partnera rzeczy i praw, a także zawierania m. in. umów sprzedaży, darowizny, dożywocia;
• obciążania rzeczy i praw ograniczonymi prawami rzeczowymi, a więc służebnościami, użytkowaniem, zastawem, hipoteką, spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu;
• zawiązywania spółek osobowych i kapitałowych, obejmowania udziałów i akcji.
Istnieje również możliwość udzielenia pełnomocnictwa do uzyskiwania wszelkich informacji dotyczących stanu zdrowia mocodawcy, a także podejmowania przez pełnomocnika decyzji co do terapii i sposobu leczenia oraz dysponowania organami mocodawcy po jego śmierci.

Takie pełnomocnictwo może wskazywać również konkretne czynności prawne, które będą służyły realizacji takiej umowy, a mianowicie m. in.:
• zastępowanie i reprezentowanie partnera (mocodawcy) przed organami podatkowymi w sprawach wiążących się z udzielonym pełnomocnictwem;
• odbioru i kwitowania dokumentów np. decyzji administracyjnych;
• zawierania, rozwiązywania umów z dostawcami np. energii elektrycznej, Internetu;
• reprezentowania mocodawcy wobec banków, w tym zakładania rachunków bankowych na jego rzecz.

Umowa zawarcia partnerstwa reguluje również stosunki majątkowe partnerów. Stąd też możliwe jest podpisanie przez krewnych umowy zrzeczenia dziedziczenia. Dzięki temu po śmierci jednej osoby cały majątek przechodzi na drugiego partnera, bez konieczności oddawania krewnym zachowku. W umowie zrzeczenia się dziedziczenia możliwy jest zapis o rezygnacji krewnych z prawa np. do decydowania o uporczywym leczeniu, a pierwszeństwo w podejmowaniu decyzji będzie miał wówczas partner.

Umowa zawarcia partnerstwa nie daje oczywiście uprawnień wypływających z aktu zawarcia małżeństwa. Realizacja zawartych w umowie postanowień wiąże się z koniecznością przedłożenia pełnomocnictwa odpowiednim organom i instytucjom. Jednakże przy braku możliwości zawarcia legalnego związku małżeńskiego/partnerskiego w Polsce przez pary homoseksualne, stanowi ważną formułę prawną formalizującą w pewien sposób związek dwojga ludzi.

(J. Frończak, WCDP)
Trwa ładowanie komentarzy...